Week 7: Gekleurde onderbroeken en kussenslopen
Suriname is een multicultureel land: dat mag wel blijken uit de jaarkalender die vol staat met feestdagen uit de Islam, het christendom en het Hindoeïsme. Gelukkig waren wij in Suriname op het moment dat een van de mooiste feestdagen zich aandiende: Holi Phagwa. In Nederland vooral een ver-van-mijn-bedshow, maar in Suriname wordt dit Hindoestaanse feest uitbundig gevierd en is het zelfs een nationale vrije dag.
VADER VERSUS ZOON
Tijdens Holi Phagwa wordt er gevierd dat het goede het kwade overwint en dat de lente aanbreekt. Het gekleurde poeder staat symbool voor de verschillende kleuren voor de bloei in de natuur en het beëindigen van je zonden. Aan deze feestdag is ook een verhaal verbonden:
"Demonenkoning Hiranyakashipu beschouwde hij zichzelf als enige heerser over de wereld. In zijn verlangen naar steeds meer macht, wilde hij ook onsterfelijk worden. Vanwege gunsten die hij verleend had aan Brahma, had hij een speciale zegening ontvangen.
Hij legde zijn wens om onsterfelijk te worden voor aan Shiva, die hem antwoordde: “Koning, ik heb je gebeden aanvaard en je wens zal in vervulling gaan dat je niet gedood zult worden. Niet door een mens, niet door een dier, niet als je binnen of buiten bent, niet in de lucht en niet op de grond, niet overdag en niet ’s avonds, niet door een wapen en ook niet door een vloek/spreuk.”
Hiranyakashipu was hier zeer content mee, hij was immers onsterfelijk geworden. In zijn land wilde hij dan ook aanbeden worden als God. Vanwege de kracht en macht die hij als zegen had ontvangen voor zijn devotie, was het volk bang voor de koning. Het volk aanbad hem zoals van hen verwacht werd. Als de mensen dat niet deden, werden ze gedood.
De zoon van de koning, Prahalad, weigerde echter zijn vader te aanbidden, waarop de koning antwoordde: “Als je mij niet aanbidt, zul je gedood worden”. Prahalad liet weten, dat niet zijn vader, maar Vishnu zijn God was. Vanaf dat moment probeerde de koning zijn zoon keer op keer van het leven te beroven. Vishnu wist dit echter telkens op een wonderlijke manier te voorkomen.
In het paleis woonde ook de zus van de koning genaamd: Holika, ook zij was in het bezit van demonische krachten. Holika was geïnformeerd over de ongehoorzaamheid van neef Prahalad. Ze smeedde een duivels plan, waarmee ze naar de koning ging. “Ik zal uw zoon vertellen dat ik ook stiekem Vishnu vereer. Ik zal hem een voorstel doen om samen op een brandstapel te klimmen als offer voor Vishnu. Zelf trek ik een onbrandbare kleed aan, zodat alleen de ongehoorzame Prahalad verbrand zal worden. Hiermee zal worden bewezen dat jij God bent.”
De koning stemde toe in het plan. Dit werd tot uitvoering gebracht op het volksplein. Massaal kwam het volk hierop af. Toen Holika en Prahalad op de brandstapel zaten viel er een doodse stilte. De brandstapel werd aangestoken en binnen enkele ogenblikken laaide de vlammen hoog op. Ondanks de onbrandbare kleding kwam Holika om in de vlammen en Prahalad bleef ongedeerd. Vervolgens verscheen Vishnu in een avatar van Narasimha (half mens/half leeuw). Hij pakte de koning Hiranyakashipu en verscheurde hem met zijn klauwen – op zijn schoot – in een deuropening bij schemering.
Zo kwamen de woorden waarmee hij gezegend was uit: hij zou niet gedood worden door een mens, noch door een dier, noch binnen, noch buiten, noch in de lucht en ook niet op de grond, niet overdag en niet ’s avonds. De koning werd vermoord op de schoot van Narsimha in een deuropening, het was schemeravond en Vishnu kwam in de gedaante van half mens, half dier (leeuw) Narsimha en gebruikte geen wapen maar gewoon de klauwen van de leeuw.
Holika werd verbrand. Haar smerige plan was niet geslaagd. Ook koning Hiranyakashipu werd gedood en Prahalad – die niet in angst, maar in oprechtheid geloofde – bleef in leven." [Bron]
TWEEDE ONTBIJT
Het lijkt wel een rode draad te zijn in Suriname: sla het ontbijt maar over. De docentenkamer stond vol met verschillende potten en pannen en de heerlijk geurende aroma's vermengden zich met de droge lucht van de airco. Leerlingen en docenten liepen af en aan om al dat lekkers te verspreiden over de acht klassen die de Hirasinghschool rijk is. Ook Sylas, Sietse en ik werden naar boven gestuurd, maar er was één probleem...
TIKTOK
... onze begeleider, ook de klassenvoogd (mentor) van klas 3B, was er niet...! Zij kwam iets later en het was onze taak om de kinderen te vermaken. Maar ja, wat ga je dan doen? Het was ons compleet onduidelijk wat precies het programma van deze dag was en wat er van ons verwacht werd.
We stelden ons voor en keken vervolgens schaapachtig om ons heen, beetje de leerlingen observeren die in kleine groepjes met elkaar aan het kletsen waren. Telefoons kwamen tevoorschijn en al snel waren de leerlingen aan het gamen of de dansjes aan het nadoen van TikTok. Wij vonden het wel best.
De directeur stak zijn hoofd nog om de hoek en liet een kritische blik langs de leerlingen glijden, aangezien er vandaag een ontheffing was op het reguliere schooluniform. Leerlingen mochten kiezen wat zij aantrokken, zolang het maar geen korte broeken waren en er geen blote buiken te zien waren.
GESPRONGEN GLAZUUR
Burp. Dat vatte het tweede ontbijt zo ongeveer wel samen, nadat onze begeleider aanschoof. Uiteraard bestond het ontbijt uit de enige echte Surinaamse roti (de Nederlandse roti valt dan plotseling vies tegen), zoetzure kommer en diverse kleine Hindoestaanse hapjes, zoals de Bara en de samosa. Frisdranken, zoals cola en Fernandes, vloeiden veelvuldig. Overigens is Fernandes mierzoet - je glazuur springt spontaan van je tanden af - dus ik zou het afraden om het elke dag te drinken (tenzij de tandarts je beste vriend is).
De heren moesten er nog een beetje aan wennen dat het eten ook op z'n Hindoestaans gaat: bestek wordt er niet gebruikt (klik hier voor een eerdere post daarover).
BELEKI BEKETJE
Na het ontbijt was het tijd om ons naar beneden te begeven: het grote feest gaat nu pas écht losbarsten. De school had een DJ ingehuurd, maar het bleef opvallend rustig op de dansvloer. Pijnlijk. Leerlingen stonden in groepjes verspreid over het schoolplein en hier en daar dook er een docent op, wakend voor onregelmatigheden. Een enkele leerling durfde haar moves te laten zien aan de rest van de school, wat met veel geklap werd ontvangen. Pas nadat een groot deel van de ochtend verstreken was en iedereen een beetje los was gekomen, begonnen leerlingen en docenten te dansen. En al helemaal toen Beleki Beketje uit de speakers knalde!
BABYPOEDER
Het was natuurlijk geen Holi zonder het bekende poeder...! In de aanloop naar Holi Phagwa wordt er in diverse winkels kleurpoeder verkocht en zijn er zelfs waterpistolen en speciale T-shirts te koop. Op aanraden van mijn begeleider hadden we bij een Hindoestaanse winkel enkele flessen met het gekleurd poeder gekocht. Als je je een voorstelling wilt maken: het ruikt naar babypoeder.
Op school liepen er weinig leerlingen rond met poeder op zak. Niet alle leerlingen deden mee met dit feestelijke ritueel, wat ik ook wel begrijp: sommige leerlingen hadden hun mooiste kleding aangetrokken en dit poeder staat er om bekend dat het moeilijk uit de kleding gaat.
Eén ding is in ieder geval zeker: als je eenmaal begint, dan is er geen weg meer terug...
Ik hoef je denk niet te vertellen hoe 'prachtig' wij aan het einde van de ochtend eruit zagen... Het poeder zat overal, echt o-ver-al. Zelfs onze onderbroeken kwamen nog gekleurd uit de was tevoorschijn. En schoon zijn na een douche? Vergeet het maar. Zelfs na twee dagen was er een rode vlek te zien in mijn kussensloop, afkomstig van de restanten van het poeder in mijn haren. Het poeder zat ook op mijn rugzak, en dat had ik helaas te laat door toen ik op een van de volgende dagen een wit bloesje aantrok...
ALLERGIE
Helaas reageerde ik allergisch op het poeder, vooral als het in aanraking kwam met water. Die middag was ik flink verkouden en bleef ik maar niezen, wat er voor zorgde dat ik het grote feest op dinsdag 10 maart heb moeten overslaan. Holi Phagwa werd uitbundig gevierd in de Palmentuin, zoals te zien is in dit filmpje, en mijn huisgenoten zagen er dan ook uit alsof ze uit een oorlogsgebied waren teruggekeerd. De restanten van het gekleurde poeder op hun lichaam waren alleen te slijten door het ongrijpbare: de tijd.
VADER VERSUS ZOON
Tijdens Holi Phagwa wordt er gevierd dat het goede het kwade overwint en dat de lente aanbreekt. Het gekleurde poeder staat symbool voor de verschillende kleuren voor de bloei in de natuur en het beëindigen van je zonden. Aan deze feestdag is ook een verhaal verbonden:
"Demonenkoning Hiranyakashipu beschouwde hij zichzelf als enige heerser over de wereld. In zijn verlangen naar steeds meer macht, wilde hij ook onsterfelijk worden. Vanwege gunsten die hij verleend had aan Brahma, had hij een speciale zegening ontvangen.
Hij legde zijn wens om onsterfelijk te worden voor aan Shiva, die hem antwoordde: “Koning, ik heb je gebeden aanvaard en je wens zal in vervulling gaan dat je niet gedood zult worden. Niet door een mens, niet door een dier, niet als je binnen of buiten bent, niet in de lucht en niet op de grond, niet overdag en niet ’s avonds, niet door een wapen en ook niet door een vloek/spreuk.”
Hiranyakashipu was hier zeer content mee, hij was immers onsterfelijk geworden. In zijn land wilde hij dan ook aanbeden worden als God. Vanwege de kracht en macht die hij als zegen had ontvangen voor zijn devotie, was het volk bang voor de koning. Het volk aanbad hem zoals van hen verwacht werd. Als de mensen dat niet deden, werden ze gedood.
De zoon van de koning, Prahalad, weigerde echter zijn vader te aanbidden, waarop de koning antwoordde: “Als je mij niet aanbidt, zul je gedood worden”. Prahalad liet weten, dat niet zijn vader, maar Vishnu zijn God was. Vanaf dat moment probeerde de koning zijn zoon keer op keer van het leven te beroven. Vishnu wist dit echter telkens op een wonderlijke manier te voorkomen.
In het paleis woonde ook de zus van de koning genaamd: Holika, ook zij was in het bezit van demonische krachten. Holika was geïnformeerd over de ongehoorzaamheid van neef Prahalad. Ze smeedde een duivels plan, waarmee ze naar de koning ging. “Ik zal uw zoon vertellen dat ik ook stiekem Vishnu vereer. Ik zal hem een voorstel doen om samen op een brandstapel te klimmen als offer voor Vishnu. Zelf trek ik een onbrandbare kleed aan, zodat alleen de ongehoorzame Prahalad verbrand zal worden. Hiermee zal worden bewezen dat jij God bent.”
De koning stemde toe in het plan. Dit werd tot uitvoering gebracht op het volksplein. Massaal kwam het volk hierop af. Toen Holika en Prahalad op de brandstapel zaten viel er een doodse stilte. De brandstapel werd aangestoken en binnen enkele ogenblikken laaide de vlammen hoog op. Ondanks de onbrandbare kleding kwam Holika om in de vlammen en Prahalad bleef ongedeerd. Vervolgens verscheen Vishnu in een avatar van Narasimha (half mens/half leeuw). Hij pakte de koning Hiranyakashipu en verscheurde hem met zijn klauwen – op zijn schoot – in een deuropening bij schemering.
Zo kwamen de woorden waarmee hij gezegend was uit: hij zou niet gedood worden door een mens, noch door een dier, noch binnen, noch buiten, noch in de lucht en ook niet op de grond, niet overdag en niet ’s avonds. De koning werd vermoord op de schoot van Narsimha in een deuropening, het was schemeravond en Vishnu kwam in de gedaante van half mens, half dier (leeuw) Narsimha en gebruikte geen wapen maar gewoon de klauwen van de leeuw.
Holika werd verbrand. Haar smerige plan was niet geslaagd. Ook koning Hiranyakashipu werd gedood en Prahalad – die niet in angst, maar in oprechtheid geloofde – bleef in leven." [Bron]
TWEEDE ONTBIJT
Het lijkt wel een rode draad te zijn in Suriname: sla het ontbijt maar over. De docentenkamer stond vol met verschillende potten en pannen en de heerlijk geurende aroma's vermengden zich met de droge lucht van de airco. Leerlingen en docenten liepen af en aan om al dat lekkers te verspreiden over de acht klassen die de Hirasinghschool rijk is. Ook Sylas, Sietse en ik werden naar boven gestuurd, maar er was één probleem...
TIKTOK
... onze begeleider, ook de klassenvoogd (mentor) van klas 3B, was er niet...! Zij kwam iets later en het was onze taak om de kinderen te vermaken. Maar ja, wat ga je dan doen? Het was ons compleet onduidelijk wat precies het programma van deze dag was en wat er van ons verwacht werd.
We stelden ons voor en keken vervolgens schaapachtig om ons heen, beetje de leerlingen observeren die in kleine groepjes met elkaar aan het kletsen waren. Telefoons kwamen tevoorschijn en al snel waren de leerlingen aan het gamen of de dansjes aan het nadoen van TikTok. Wij vonden het wel best.
De directeur stak zijn hoofd nog om de hoek en liet een kritische blik langs de leerlingen glijden, aangezien er vandaag een ontheffing was op het reguliere schooluniform. Leerlingen mochten kiezen wat zij aantrokken, zolang het maar geen korte broeken waren en er geen blote buiken te zien waren.
GESPRONGEN GLAZUUR
Burp. Dat vatte het tweede ontbijt zo ongeveer wel samen, nadat onze begeleider aanschoof. Uiteraard bestond het ontbijt uit de enige echte Surinaamse roti (de Nederlandse roti valt dan plotseling vies tegen), zoetzure kommer en diverse kleine Hindoestaanse hapjes, zoals de Bara en de samosa. Frisdranken, zoals cola en Fernandes, vloeiden veelvuldig. Overigens is Fernandes mierzoet - je glazuur springt spontaan van je tanden af - dus ik zou het afraden om het elke dag te drinken (tenzij de tandarts je beste vriend is).
De heren moesten er nog een beetje aan wennen dat het eten ook op z'n Hindoestaans gaat: bestek wordt er niet gebruikt (klik hier voor een eerdere post daarover).
BELEKI BEKETJE
Na het ontbijt was het tijd om ons naar beneden te begeven: het grote feest gaat nu pas écht losbarsten. De school had een DJ ingehuurd, maar het bleef opvallend rustig op de dansvloer. Pijnlijk. Leerlingen stonden in groepjes verspreid over het schoolplein en hier en daar dook er een docent op, wakend voor onregelmatigheden. Een enkele leerling durfde haar moves te laten zien aan de rest van de school, wat met veel geklap werd ontvangen. Pas nadat een groot deel van de ochtend verstreken was en iedereen een beetje los was gekomen, begonnen leerlingen en docenten te dansen. En al helemaal toen Beleki Beketje uit de speakers knalde!
BABYPOEDER
Het was natuurlijk geen Holi zonder het bekende poeder...! In de aanloop naar Holi Phagwa wordt er in diverse winkels kleurpoeder verkocht en zijn er zelfs waterpistolen en speciale T-shirts te koop. Op aanraden van mijn begeleider hadden we bij een Hindoestaanse winkel enkele flessen met het gekleurd poeder gekocht. Als je je een voorstelling wilt maken: het ruikt naar babypoeder.
Op school liepen er weinig leerlingen rond met poeder op zak. Niet alle leerlingen deden mee met dit feestelijke ritueel, wat ik ook wel begrijp: sommige leerlingen hadden hun mooiste kleding aangetrokken en dit poeder staat er om bekend dat het moeilijk uit de kleding gaat.
Eén ding is in ieder geval zeker: als je eenmaal begint, dan is er geen weg meer terug...
 |
| Sylas en Sietse werden ook "gezegend" door de directeur |
Ik hoef je denk niet te vertellen hoe 'prachtig' wij aan het einde van de ochtend eruit zagen... Het poeder zat overal, echt o-ver-al. Zelfs onze onderbroeken kwamen nog gekleurd uit de was tevoorschijn. En schoon zijn na een douche? Vergeet het maar. Zelfs na twee dagen was er een rode vlek te zien in mijn kussensloop, afkomstig van de restanten van het poeder in mijn haren. Het poeder zat ook op mijn rugzak, en dat had ik helaas te laat door toen ik op een van de volgende dagen een wit bloesje aantrok...
ALLERGIE
Helaas reageerde ik allergisch op het poeder, vooral als het in aanraking kwam met water. Die middag was ik flink verkouden en bleef ik maar niezen, wat er voor zorgde dat ik het grote feest op dinsdag 10 maart heb moeten overslaan. Holi Phagwa werd uitbundig gevierd in de Palmentuin, zoals te zien is in dit filmpje, en mijn huisgenoten zagen er dan ook uit alsof ze uit een oorlogsgebied waren teruggekeerd. De restanten van het gekleurde poeder op hun lichaam waren alleen te slijten door het ongrijpbare: de tijd.
Reacties
Een reactie posten